Tired

And then I just lost the reality; I don't know what to do anymore
or how to feel or how to think about you.
I don't know nothing anymore, feeling lost, alone and just so empty
Like nothing matters anymore, like there's no one to care about me.
I always care about you, but when were you there for me? I don't know anymore.
I feel tired and upset, like a train hit me or like I got a punch to my chest.
I am tired of caring, tired of trying to be good enough for everyone and tired of being dissapointed .
I am not unhappy, I love my live and I don't wanna lose it.
I just had enough drama, enough pain and enough secrets for now.
I wanna lay in my bed and cry, cry, cry untill everything is out
Untill I am ready to face the world and the problems again.

Dark and Light

Waarom wordt er altijd van je verwacht dat je een kant kiest, dat je je mening hebt klaar staan. Soms lukt dat nu eenmaal niet omdat er geen juiste kant is. Op examens en toetsen is het makkelijk, je schrijft het juiste antwoord, al het andere is (meestal) fout. Er wordt van je verwacht dat je duister of licht bent, dat je goed of slecht kiest. Maar soms kun je niet kiezen. Als je voor het licht kiest wordt er van je verwacht dat je altijd goed bent in de keuzes die je maakt, dat je niet de foute, slechte keuzes maakt. En als je duister kiest, wordt er van je verwacht dat je door en door slecht bent, dat je niets anders doet dan foute keuzes maken. Waarom kun je niet gewoon grijs kiezen, niet slecht en niet goed, de schemering, die er is voor dat de nacht begint en voordat de dag start. De schemering is neutraal, je bent niet goed en niet slecht, je bent beide. Je hebt de kans om fouten te maken maar ook om deze terug recht te zetten. Ik vind schemering het beste, het is niet het puurste en zuiverste, maar ook niet het kwaadste en het slechtste, het is gewoon... de overgang.

Mensen verwachten dingen van je, dat maakt het ook allemaal zo moeilijk. Als je iets doet hebben mensen direct een mening over je klaar, ik bedoel ik zeg het maar. Daarom is schemering zo goed, je hoeft geen keuze te maken, bijna iedereen bevindt zich in de schemering, al beweren ze dat ze duister of licht zijn. Verwachtingen zijn er om aan te voldoen, maar denk zo, de mensen die deze verwachtingen stellen zullen ook nooit altijd voldaan hebben aan de verwachtingen die aan hen gesteld werden.

I try to make everyone happy, except myself

heb je ook wel eens dagen dat je het niet meer aankan, 

dat je niet meer weet of je nog wel gelukkig bent met hoe het met gaat.

Ik probeer altijd iedereen om me heen tevreden te houden, alleen lukt dat 

nu van geen kanten, ik verpruts alles, niets is nog logisch en sommigen van mijn

dromen zijn gisteren in één klap verdwenen. Je hoort mensen wel eens zeggen:

en toen hoorde / zag / las ik iets dat mijn hart brak. Nou dat gebeurde mij

dus gisteravond. Ik had nog nooit zoveel zin om te gaan huilen. 

Maar ik moet sterk zijn, ook al rammelt alles aan alle kanten, stel ik iedereen teleur,

 toch wil ik nog altijd zijn wie ik ben. 

Dus dan doen we het zo, ik haal diep adem, tover een lach op mijn gezicht

en niemand hoeft te weten dat ik van binnen een puinzooi ben, ik wil nog altijd degene zijn

die altijd lacht. En zo zal ik me ook weer, zoals altijd, door de volgende dagen heen proberen te werken.

Perfect